Pim Storm (1943 – 2026)
In memoriam Pim Storm
(19 februari 1943 – 25 mei 2026)
Erelid van Athletiek en Handbal Club 1931
Afgelopen maandag ontvingen wij het verdrietige bericht dat Pim Storm is overleden. Graag herdenken wij ons gewaardeerde erelid.
De afgelopen periode ging het al slechter met de gezondheid van Pim, maar tot het einde toe bleef hij vol goede moed, met de hoop weer terug naar huis te kunnen. Het huis aan de Funke Kupperstraat, dat onlangs met het oog op de toekomst is verbouwd, maar waar hij helaas niet meer heeft kunnen wonen.
Pim was de sterke, positieve, sportieve en humorvolle verenigingsman van AHC’31. Hij was het langste lid van onze vereniging: 71 jaar. Dat kon ook doordat hij de zoon was van één van de oprichters van onze vereniging. Zijn verbondenheid met handbal begon als speler: hij handbalde zelf, eerst op gras in een elftal, later in Europese wedstrijden in de RAI en de Sporthallen Zuid.
Binnen de vereniging bekleedde hij talloze functies, van commissielid tot bestuurslid, altijd vol verve en met enorme energie. Ook was hij scheidsrechter, een functie die niet altijd te benijden is, maar ook dat hield hij jarenlang vol. Zijn betrokkenheid als voorzitter bij de Stichting Sportpark Zuid was beslissend voor onze vereniging, dankzij hem kon de vereniging uiteindelijk het sportpark en Het Witte Huis verkopen aan de Gemeente Amsterdam. Onlangs ontvingen wij de ordners van destijds voor ons archief en waren wij aangenaam verrast door de nauwkeurigheid en zorgvuldigheid waarmee hij dit werk had gedaan. Alles was zeer goed en volledig gedocumenteerd. Naast zijn inzet voor AHC’31 was Pim betekenisvol voor vele Amsterdamse kinderen door zijn betrokkenheid bij het Jeugdfonds Sport en Cultuur Amsterdam en de Sportraad Amsterdam.
Hij was een goede vriend van vele (oud)leden van onze vereniging en al meer dan 40 jaar de buurman van onze huidige penningmeester. Maar bovenal was hij de echtgenoot van Lucienne, die ons in 2020 helaas is ontvallen, en vader van Maartje en Wieke. De onvermoeibare supporter van zijn dochters. Samen met Lucienne moedigde hij Maartje en Wieke tijdens hun handbalwedstrijden aan vanaf de zijlijn. Later werd hij de onvermoeibare opa die oppaste op Stacy, Timo, Sep, Tatum en Charlie, altijd met veel geduld, humor en aandacht.
Op de rouwkaart staat zoals het is: “We gaan Pim missen, omdat hij ons raakte.” Hij raakte ons en de vereniging, niet alleen door wat hij deed, maar door wie hij was: iemand die mensen verbond en inspireerde. Zijn sporen binnen onze vereniging blijven bestaan.
Wij wensen Maartje en Evert-Jan, Wieke en Bart, de kleinkinderen en familie veel sterkte toe.
Namens het bestuur,
Sabina en Peter
