Terecht heeft de coach gevraagd een verslagje te schrijven voor de site. We hebben dit weinig gedaan en als we alleemaal een keertje doen is het echt niet veel moeite. Vandaag is het mijn beurt.

Een mooie middag in Amsterdam zuid. DROOG, windstil, wolken, goede omstandigheden om de eerste wedstrijd na de zomer te winnen. Daarnaast hadden we een mini mascotte compleet met mooi AHC shirt (dank nog daarvoor) en stoere papa. Met twee wissels en een (nogmaas DANK!) Marije die de hele wedstrijd op doel heeft gestaan waren we er klaar voor!

Na een kwartier stond het nog steeds maar 1 – 1!! Persoonlijk vind ik dat iets te weinig, maar ja, we moesten gewoon even inkomen. Al met al hebben we lekker gespeeld, en vooral in de verdediging waren we erg sterk! Wat voor Marije ook niet heel vervelend was. In de aanval hebben we wat steken laten vallen wat tot onnodig balverlies leidde. Ook al waren we (mijn inziens) een redelijk samengesteld team, het liep lekker en de communicatie was goed. Naar mijn idee was het echt een team wedstrijd. Vrijwel iedereen heeft gescoord en dat maakt het resultaat altijd mooier. Waarschijnlijk hebben we de coach voldoende inspiratie gegeven voor de komende trainingen dus dat we maar beter mogen worden de komende weken.

Kortom een mooie sportieve dag afgesloten met winst. En wat is het heerlijk om weer terug te zijn!!!

Saar

P.S. Peter dank voor het fluiten!

goals: Joy 3, Moniek 3, Sarah 3, Esther 2, Rosalie 2, Irene 1

Zo, weer lekker gehandbald. Zoals al het hele jaar speelden we niet geweldig als team, maar konden we door goed door te scoren toch afstand nemen van Zeeburg. De heren van Zeeburg lieten het ook een beetje lopen. Veel waarde aan deze ‘monsterscore’ moet er dan ook niet worden gehecht.

We hadden een goede scheidsrechter, dat mag gezegd worden. Hopelijk hadden we tijdens onze wedstrijd tegen Monnickendam afgelopen zaterdag ook een goede scheidsrechter. Wij zijn als team niet naar Monnickendam gereden na misdragingen bij de laatste wedstrijd. Het handbal in de grootstedelijke regio’s is tanende, niet in de laatste plaats vanwege een slecht en onherkenbaar imago van het handbal in Nederland. Wedstrijden zoals die tegen Monnickendam zijn bepaald geen reclame voor de sport.

Tsja, valt niet veel over te zeggen. Althans, niet door mij. Ik denk dat je een team van sociologen en psychiaters nodig hebt om deze wedstrijd te analyseren. Jan Mulder zou er misschien nog wat over kunnen zeggen, maar dat kan hij over alles!

Monnickendam, het minderwaardigheidscomplex druipt er van af. Het publiek, de bank. Ongelooflijk. Ik zou me kapot schamen en heel stiekum doe ik dat ook wel een beetje. Ik heb een hoop gezien en gehoord met handbal, maar bij de wedstrijden tegen Monnickendam is het sociale verval van onze maatschappij pas echt goed te zien. Hoe dat komt? Misschien als onze ouders ook altijd zo uit hun plaat gaan aan de kant en onze coach een kleine schreeuwzeug imiteert in een poging aandacht te trekken van de scheids, dan zouden wij ook zo zijn geworden. Dit heeft wat jaren nodig, maar die jaren hebben ze ook wel gehad.

Ik heb nog nooit iemand met opzet geslagen of pijn proberen te doen. Tenminste, niet in nuchtere toestand! Ook kan ik af en toe woest zijn op het niveau van de scheidsrechter, om mezelf enkele ogenblikken later te realiseren dat ik woest moet zijn op mijn eigen niveau. Het is een soort becel-balans methode die je met een beetje zelfreflectie wel onder die knie zal krijgen. Daar heeft de wereld helaas niet genoeg van, zelfreflectie.

Tot een volgend spannend stukje waarin ik de psyche van mens en mijzelf blootleg. Nogmaals een excuus aan onze scheidsrechter. Ik denk dat wij er in de tweede helft alles aan hebben gedaan om het haar zo makkelijk mogelijk te maken. Dat is, zelfreflecterend bekeken, ook een unicum.

Tsja, uitgezonderd wat gescheurd schouderkapsel was dit een makkelijke overwinning. De scheids floot op 1 moment na uitstekend en ook de tegenstander deed weinig terug. Zeiken wel ja, daar waren sommige wel goed in. Jammer, want het is altijd een leuke tegenstander om tegen te ballen. Gelukkig was de DSG publiek schreeuwster er ook weer voor de nodige humor. Dat zet alles altijd zo lekker in perspectief.

In hal 1 begon na de dames de wedstrijd Westsite 1 – Zaanstreek 1. Leuke pot die Westsite had moeten winnen; een op het randje spelend Zaanstreek, een vrije worp met nog 0 seconden te spelen die de zaken gelijk trok! Top Menno. Nu met handbalpensioen gaan. Stoppen op het hoogtepunt!

Nu weer meer stukjes, ik ben even stil geweest. Er zit een bug in mijn systeem om de standen en programma’s automatisch te tonen. Morgen waarschijnlijk eindelijk deze pagina’s online.

Toedeloe!

De nummer 1 zette ons meteen op achterstand. 5-10 werd het in het eerste kwartier. Kansloze missie zou je zeggen. Niets was minder waar. De heren stonden op en trokken het naar een 15-15 gelijk spel bij rust. In de rust werd duidelijk dat Tommie zijn dag niet had en het zelf ook kon duiden. Zelfreflectie is een groot goed.

In de tweede helft heb ik een positief strijdend AHC gezien die gewoon door ging. Mede door sterk keepen van Wouter konden de heren even voor tijd een kleine voorsprong koesteren. Na een vlieger van Stefan door Minko brak er iets bij de heren van Vido en konden wij na nog een aantal prima aanvallen iets uitlopen. Eindstand? Wij 4 meer dan zij. Prima overwinning in 2010! Gezegd moet worden dat de scheids niet sterk was en situaties volledig verkeerd inschatte. Wij hadden in deze het geluk aan onze zijde.